Luie senatoren willen dode democratie?

De discussie over de keuze zonder meerderheid in de Eerste Kamer te gaan regeren gaat al even. Dit zou (te) veel ‘problemen’ opleveren om wetgeving af te ronden. Nu.nl kopt vandaag ‘Rol Eerste Kamer tijdens formatie is onderschat’.

Volgens mij is de huidige situatie een stuk gezonder dan wat we gewend waren. Nederland werd geregeerd door de verstijvende dictatuur van de meerderheid. Treed je als partij toe tot een coalitie, betekent dat ook dat je daarmee je ziel voor (hopelijk) vier jaar aan dat coalitiewezen verkoopt. Elke parlementariër behorend tot de coalitiepartijen staat klak-klak in de houding om te tekenen bij het kruisje voor wetgeving. Hoezo democratie? Het is maar wat frappant dat je iets democratie kunt noemen als dat in zekere zin maar één dag in de vier jaar daadwerkelijk zo is.

Dan is het huidige speelveld boeiender en inhoudelijker. De coalitie moet een breder draagvlak zoeken dan het eigen electoraat. Ik vind dat gezond. Temeer er nu wisselende coalities mogelijk zijn en dus in feite een enorm deel van het electoraat ‘meedoet’. De democratie gaat ook tussen verkiezingen leven, niemand staat vier jaar buitenspel.

Ik snap dat de senatoren dit vervelend vinden. Ze moeten nu iets vinden. Dat is me wat. Liever zit je daar gewoon je tijd uit: belangrijk doen, maar er niet echt toe doen. Ze moeten nu aan het werk voor hun kiezers. Heel goed.

Uiteraard wil je niet dat de Eerste Kamer als puur politiek strategisch wapen wordt gebruikt. Nu verwacht ik dat ook niet van deze mannen en vrouwen die voor hun politieke carrière niet meer hoeven te vechten en dus verre van opportunisme kunnen blijven, een uitzondering daargelaten.

Eerlijk, ik vind het goed dat de politiek nu meer is dan alleen een ritueel van coalitie versus oppositie zonder dat het debat wat verandert. Laat die senatoren maar zeuren, wij verwachten dat zij voor de goede zaak strijden en er het beste van maken. De Eerste Kamer is en moet meer zijn dan een AOW voor oude politici.

Advertisements

Behoud overheidsrol ontwikkelingssamenwerking

NPQ: Worrying about Billionaire Philanthropy

…as public systems become more resource-starved and a greater than ever amount of the [USA]’s wealth is concentrated among the very rich, the question of who sets public system priorities is of growing concern.

Naar analogie ben ik evenmin voor een forse bezuiniging op ontwikkelingssamenwerking. De vruchten van liefdadigheid consumeren we niet zelf, dus wordt een slechte ‘prijs-kwaliteit’-verhouding niet afgestraft. Ongelukkige situaties als met Foster Parent’s Plan en Pink Ribbon zullen alleen maar vaker voorkomen als de overheid zich op dit terrein terugtrekt.

VVD programma besproken

Mijn politiek voorkeur is geen groot geheim, en ik vind het wel aardig om eens de beknopte verkiezingspunten van de VVD door te lopen.

Bezuinigingen

* De VVD wil een kleinere staat met een kwart minder politici, halvering van het aantal ministers en veel minder ambtenaren. Dit levert 4 miljard euro op in 2015, oplopend naar ruim 6 miljard in 2020.
* De VVD wil uitgaven voor ontwikkelingssamenwerking en de afdracht aan de Europese Unie halveren. In 2015 bespaart dit 4,5 miljard euro belastinggeld, oplopend naar 5,5 miljard in 2020.
* De VVD wil de kansloze immigratie tot nul beperken en stoppen met inburgeringssubsidies. Immigranten moeten voor werk en niet voor de uitkering naar Nederland komen, dus de eerste tien jaar in Nederland krijgen zij geen uitkering. Dit levert 0,5 miljard euro op in 2015, oplopend naar een kleine 2 miljard in 2020.
* In de sociale zekerheid wordt de re-integratiebureaucratie beperkt en alleen écht jong gehandicapten krijgen een uitkering. De WW wordt korter, maar de eerste maanden hoger. Dit leidt in 2015 tot 4 miljard euro besparingen, oplopend tot 9 miljard in 2020.

Minder ministers en minder ambtenaren is een terugkerend punt natuurlijk. In mijn ogen is dat alleen mogelijk als de overheid ook daadwerkelijk minder gaat doen. De indruk dat je met het modewoord ‘efficiencyslagen’ miljarden kunt bezuinigen vind ik niet realistisch. Minder ambtenaren leidt te vaak tot de inhuur van ‘consultants’ en die zijn bepaald niet goedkoper.

Minder geld naar EU en ontwikkelingssamenwerking ben ik niet bijzonder enthousiast over. De bijdrage aan de EU zou inderdaad eerlijker kunnen, maar wat betreft ontwikkelingssamenwerking vind ik dat we ons aan internationale afspraken moeten houden. Dat anderen dat niet doen, is voor mij geen reden om het dan ook maar niet te doen. Afspraken maken en nakomen betaalt zich ook uit, en slimme inzet van ontwikkelingshulp kan het Nederlandse bedrijfsleven ook van profiteren

Ook ben ik niet enthousiast over de negatieve houding ten opzichte van immigranten. Ja, ik ben het er mee eens dat mensen hier niet voor een uitkering horen te komen. Ik vind daarentegen ook dat als je bijdraagt aan sociale verzekeringen, dat je er ook van hoort te profiteren als dat zo uitkomt. Onderzoek eens, zoals bij de AOW, of je rechten kunt opbouwen als immigrant en op basis daarvan uitkering krijgt. Tien jaar sowieso niets is mij te gortig, en lijkt mij oneerlijk ten opzichte van Nederlandse uitvreters.

Beperking van de sociale kant van de arbeidsmarkt (WW etc.) vereist in mijn ogen dat ook iets aan het ontslagrecht wordt gedaan. Als ik minder WW krijg, moet het een toekomstige werkgever ook gemakkelijker gemaakt worden om mij aan te nemen en te houden. Nu blokkeert het ontslagrecht het aannemen van personeel, want wanneer kun je pas weer van iemand af is maar de vraag. Alleen bezuinigen op WW en degenen die, soms enkel met mazzel, hun baan behouden ontzien, is onvoldoende: het ontslagrecht moet ook soepeler.

Investeringen

* De VVD investeert in veiligheid door méér blauw op straat: 3.500 agenten extra, ook op het platteland.
* De VVD investeert jaarlijks 500 miljoen euro in extra wegen en een forse uitbreiding van het spoorwegennet.
* De VVD investeert 2,5 miljard euro in de kwaliteit van het onderwijs waarmee deze een stevige impuls krijgt.

Zondermeer goede punten lijkt mij. Forse uitbreiding van het spoorwegennet lijkt mij in Nederland de aangewezen manier om woon-werk verkeer mogelijk te houden. Het Nederlandse net schijnt aan de capaciteitsgrenzen te zitten, dus uitbreiding van de infrastructuur is een uitermate verstandig plan. Daarnaast vind ik dat onderwijs erg belangrijk is om sociale verschillen te beperken. Waar sommigen denken dat je met kleptocratentaksen alles oplost, zal een verstandig mens erkennen dat de economie waarin wij leven capaciteiten beloont. Daar is geen progressieve belasting tegen opgewassen. Met dat gegeven moet je dus proberen de capaciteiten van iedereen te maximaliseren, want daarmee bereik je echte nivellering. Investeren in het onderwijs is daarvoor in mijn ogen een geschikt middel, en effectiever en socialer dan even een uitkering of toptarief optrekken.

Vernieuwingen

* Op basisscholen krijgen kinderen weer les in d’s en t’s, de kwaliteit van het vakonderwijs moet omhoog en de VVD wil meer academici voor de klas.
* De VVD kiest voor betaalbare zorg van betere kwaliteit en dichter bij huis.
* Werken en ondernemen moet weer lonen, daarom verlaagt de VVD de belastingen.

Zo beschreven houdt het nog niet veel in. In hoeverre deze wensen betaald kunnen worden vraag ik me af. Wel deel ik de mening dat als wij vinden dat de kwaliteit van het onderwijs en de zorg omhoog moet we in allerlei opzichten daar ook voor moeten willen betalen: meer investeren en betere arbeidsvoorwaarden voor onderwijzers en zorgverleners. Belastingverlaging zou in mijn ogen moeten kunnen, maar lijkt mij niet strikt nodig. Zeker niet als de hypotheekrenteaftrek bijvoorbeeld in stand blijft. Belastingverlaging in de laagste schijf zou ik wel interessant vinden om te proberen ook laaggeschoolden maximaal aan werk te helpen.

Wat wil de VVD niet?

* De VVD wil niet tornen aan de hypotheekrenteaftrek (de overdrachtsbelasting willen we wél aanpakken).
* De VVD wil direct stoppen met de kilometerheffing.
* De VVD wil de Bosbelasting (inkomensafhankelijke ouderenbelasting) afschaffen.

Het gedachtenexperiment dat ik altijd doe bij de hypotheekrenteaftrek is of je het zou invoeren als het er nog niet was: nee. Het verstoort de markt niet zozeer, maar het is wel een bizarre manier van rondpompen van geld. Ik zou het willen afschaffen, en niet omdat de rijken bevoordeeld worden (dat valt reuze mee), maar omdat het een ondoelmatig vreemd fiscaal vehikel is.

Zeker de spitsheffing was een interessante mogelijkheid om efficienter gebruik te gaan maken van het wegennet. Nu waren de Nederlandse ambities weer over de top, maar beter onderzoeken of er niet toch wat meer prijsdifferentiatie kan komen op de weg zou ik niet zo tegen willen zijn als de VVD nu. Ik zie meer kansen voor de economie, dan bedreigingen rond dit dossier.

Over de Bosbelasting heb ik niet echt een mening. Volgens mij heeft niemand daar echt onwijs veel pijn van, dus waarom die fiscalisering van de AOW er af moet zie ik niet zo. Zeker niet omdat die groep naar het nu lijkt eerder met pensioen heeft kunnen gaan dan toekomstige generaties.

SP is hypocriet en niet eerlijk

nu.nl: SP waarschuwt voor volgende economische crisis

SP-lijsttrekker Dennis de Jong is aan het woord in een interview met NU.nl. Tijd om eens wat inhoudelijk commentaar te geven op de eurosceptische SP.

Als er niet structurele veranderingen aan de Europese interne markt worden doorgevoerd is het wachten op de volgende crisis. (…) Als de banken worden opgelapt en het vervolgens daarbij blijft gaat het vroeg of laat op dezelfde manier mis.

Open deur natuurlijk. Als je niks verandert zal het in de toekomst ook zo gaan. Maar de SP zou dan ook eens moeten aangeven wat er intrinsiek mis is met een crisis om de zoveel tijd. Blanchard, tegenwoordig hoofdeconoom van het IMF, toonde al eens aan dat economische bubbels rationeel kunnen zijn: link. Het blijkt ook dat bouwen met het eind van een economische opgang in zicht gewoon rationeel is: link. Dit soort dingen horen bij een vrije markteconomie, en je merkt gewoon dat de SP via een achterdeur van dit marktdenken af wil. Dat mogen ze, maar dan moeten ze ook nadrukkelijk aangeven ten koste van welke vrijheden dat zal gaan.

Volgens De Jong worden bedrijven binnen de Europese Unie steeds groter en gevaarlijk machtig. “Brussel heeft te maken met 12.000 lobbyisten. Die mensen zijn er niet voor de belangen van burgers, maar van industrieën en multinationals.”

Dat klopt helemaal, maar er werken ook een stuk of wat volksvertegenwoordigers en ondersteunende staf in Brussel. Daarnaast zijn de belangen van industrieën en multinationals niet per se tegengesteld aan die van de burgers. Burgers werken bij deze bedrijven, doen bij deze bedrijven hun inkopen en vaak is hun pensioen voor een belangrijk deel belegd in deze bedrijven. Die lobbyisten werken indirect meer voor de burger dan de SP ons wil doen geloven.

De Jong dringt aan op een uitgebreide discussie over democratisering van de economie. Hierin moet meer ruimte zijn voor vakbonden en werknemers. “Nu zijn de banken gered met het belastinggeld van de mensen. Over een aantal jaar krijgt de rest van de economie een klap, omdat het systeem niet klopt.”

Ik denk dat de SP hier in zoverre een punt heeft dat het interessant is te onderzoeken wat de Code-Tabaksblat ons gebracht heeft. Met die code werden de aandeelhouders aanmerkelijk belangrijker en het is misschien niet vreemd om te kijken of andere stakeholders ook niet een prominentere positie horen te krijgen in corporate governance.

We moeten toe naar een maatschappij waarbij het om iedereen gaat. Anders klapt de economie zo weer in elkaar.

En als ik zeg dat de economie nu al om iedereen draait? Het is in niemands belang dat mensen massaal werkloos worden, dat is een enorm verlies aan welvaart; ook voor degenen die hun werk houden. En daarnaast moet er ook niet overdreven worden. De economie is niet in elkaar geklapt. Het beste argument daarvoor is: kijk naar buiten, loop over straat, zo veel slechter gaat het heus niet ten opzichte van een jaar geleden. Het is net alsof wij moeten geloven dat we zullen terugkeren naar de jaren ’30 met enorme armoede en meer narigheid. Dat is onzin, vindt ook professor Maarten van Rossem: link.

Uit het uitgebreidere interview wil ik nog deze quote halen:

Is het normaal dat we elk jaar 4,5 miljard bij Brussel in de pot gooien en daarmee de grootste betaler zijn? 250 euro per Nederlander. En wat krijgen we daarvoor terug?

Ik mag gecorrigeerd worden, maar ik vind dit hypocriet. De SP staat vooraan als hogere inkomens binnen Nederland meer belast moeten worden. Wat krijgen hoge inkomens in Nederland daar voor terug? Maar als wij als rijken, ook voor Europese begrippen, meer aan Brussel afdragen wil de SP niet thuis geven. Dan is het opeens prima om de eigen Nederlandse zakken te vullen en de minderbedeelden te laten creperen. In mijn ogen houdt de SP er een dubbele moraal op na.

Referenda versus periodieke verkiezingen

Even geen actualiteit, maar meer een punt van algemene interesse: het fenomeen referenda. Ik mag gerust een tegenstander van referenda genoemd worden. Misschien is dat ondemocratisch, maar ik ben toch al geen uitgesproken democraat dus dat tegenargument neem ik graag voor lief.

Op 4 juni staan de Europese verkiezingen op de rol, en zo doen we dat in Nederland ook natuurlijk. Periodiek kiezen we onze volksvertegenwoordigers. Die keuze maken we op basis van het vertrouwen dat zij het land als geheel goed zullen gaan besturen. Zodra we gekozen hebben hangt die volksvertegenwoordigers een zwaard van Damocles, de volgende verkiezingen, boven het hoofd. Dus al te veel gekkigheid hoeven we nou ook weer niet te verwachten.

In mijn ogen zijn er twee fundamentele dingen verkeerd aan referenda.

  1. Ten eerste breken referenda in op de ‘package deal’ die je krijgt als je op een persoon van een bepaalde partij stemt. Politiek is geen supermarkt waar je alleen het lekkers kunt pakken en al wat je niet aanstaat laat staan. Tot op zekere hoogte is het ook gewoon “eten wat de pot schaft”. Tegen de Europese Grondwet stemmen? Dat mag van mij, maar dan mag je niet meer klagen dat de EU zo duur is want daar ben je met jouw tegenstem mede debet aan. Tegen een parkeergarage stemmen? Dat mag van mij, maar dan niet gaan mieren dat het bijbehorende winkelcentrum er ook niet komt. We gaan mensen toch ook niet in een referendum vragen of ze belasting willen betalen? Dat hoort er nu eenmaal gewoon bij.
  2. Ten tweede, en dat kun je de burger niet eens altijd kwalijk nemen, krijg je maar sporadisch antwoord op de vraag die je stelt. Politici maken meer dan eens van een referendum een verkiezing van of zij nog vertrouwen genieten. Gememoreerd kan worden aan premier Raffarin die zijn politieke toekomst min of meer verbond aan de uitkomst van het Franse referendum over de Europese Grondwet. Dat lieten de Fransen zich geen tweede keer zeggen, ongeacht de inhoud van de Grondwet kregen ze de kans de impopulaire Raffarin weg te sturen. Maar dan heb je dus geen antwoord op de eigenlijke vraag of men nou voor of tegen de Grondwet is.

Naar mijn mening moeten we ons tevreden stellen met het beleid waar we voor een periode van 4 jaar voor kiezen. Enerzijds kun je zeggen dat mensen het op punten oneens moeten kunnen zijn met hun gekozen partijprogramma, maar ik zie, als econoom, beleid grotendeels ook als een samenhangend geheel. Haal een kaart uit het kaartenhuis en het geheel lazert in elkaar.

Wilders heeft de grootste…

…partij van Nederland als er nu verkiezingen zouden zijn. Volgens een peiling van Maurice de Hond dan. Dat is nog enige geruststelling denk ik dan maar. Het is natuurlijk niet wenselijk dat een premier een land als het Verenigd Koninkrijk niet in komt. Sowieso deel ik de oplossingen van Wilders niet echt dus ik zie hem en zijn partij liever minder populair.

Wel is dit aanleiding om even terug te verwijzen naar een vorige weblog: We moeten Wilders niet willen muilkorven. Ik zal uitleggen hoe ik dit fenomeen wat we nu hebben zie. Het heeft er alle schijn van dat Wilders de mond gesnoerd moet worden. En we weten ook dat mensen ontevreden zijn over bepaalde zaken. Ik denk dat onder veel mensen het gevoel ontstaat dat Wilders een punt heeft, maar dat het establishment liever op het pluche blijft zitten. Het is heus niet onredelijk om te concluderen dat een mening die niet verkondigd mag worden een kern van waarheid heeft. Hier zou ik dat niet doen, maar ik ben niet iedereen.

Naar mijn mening kun je Wilders en wie dan ook beter vrij spel geven binnen het domein van de vrije meningsuiting. Dat wordt eerst even tandenknarsen, maar we moeten van het “oh, dat mag je toch niet zeggen”-sentiment af. Dat sentiment bespeelt Wilders perfect, levert hem bergen aandacht en daar moeten wij ons niet voor willen lenen.

Bestrijd de man met argumenten. Dat lijkt mij beter dan een onderbuikgevoel laten heersen dat zegt dat een verboden mening  wel een kern van waarheid zal hebben.